Komutan

Izırhlı tümenler geçerken

önünden

yaşanmamış aşkları düşündü

hala dayanmakta olan orduları

düşmeyen kaleleri

yeni doğmuş

bir çocuk gibi

gökyüzünüemir subayı

yıldızları işaret

ederken

oturduğu yerden kalktı

zırhlı tümenlere

bakarken

kaybedeceğini

şimdiden biliyordu…IIbüyük ordular tüketip

kaleyi alamamış

savaşta ordusunu

ülkesini kaybetmiş

komutanşimdi

gökyüzü kahverengi

ince yeşil bir asit yağmuru

ağır ceset kokusu

aklında sorular

yüreğinde bitmeyen aşk

dudağında söylenmemiş bir şarkı

elinde yırtık eski bir harita

her an suikastte uğrayacakmış gibi

paranoyak

yurdundan uzakta

eski subaylarının ismini çizmişbiliyor komutan

bitmediğini savaşın

mağlup ama mağrur

baska bir savaşa

gidiyor…