Roman Batan bir gemiden kurtulup başka bir gemide karaya çıkan (yüzme bilmeyen) İtalyan bir soylunun oğlu Roberto de la Grive öyküsünü, sevgilisine yazdığı mektuplardan anlatıcının (Umberto Eco) gözünden anlatıyor.
Roman anlattığı dönemle ilgili bir çok güzel bilgiler veriyor . Özellikle Sempati Tozu,Dönemin siyasi rekabetleri vb. ile bilgiler bana hem komik hemde enteresan geldi. Önceki Günün Adası ilginç tekniği ile klasik romanlardan hayli farklı,ustaca kurgulanmış bir roman…
…”Bayım” dedi Pozzo, “bize yol verme lütfunda bulunuz ki,uygun bir yere yerleşip size ateş edebilelim.” Subay şapkasını çıkardı,önündeki tozu iki metre öteye savuracak şekilde eğilip selam verdi ve şunları söyledi: “Señor, no es menor gloria vencer al enemigo con la cortesía en la paz que con las armas en la guerra.*“Sonra düzgün bir İtalyanca’yla şöyle dedi. “Geçiniz bayım,eğer bizimkilerin dörtte biri sizin cesaretinizin yarısını gösterirse,savaşı kazanırız.Tanrı bana sizinle savaş alanında yeniden karşılaşma fırsatını ve sizi öldürme şerefini bahşetsin.”
*”Bayım,barışta düşmanı nezaketle yenmek,onu savaşta silahlarla yenmek kadar şerefli bir şeydir…”